Iris is ze niet, leuk is ze wel
Na mijn blogje over Twitter, wil ik even een stukje tikken om te laten zien welke leuke dingen Twitter kan veroorzaken. Want dit, maakte mijn dag.
1 juli 2010 was voor mij een dag vol nervositeit. De eerste dag van juli was namelijk de dag dat ik mijn assessment had, een nog al toekomst-bepalende. Zoals ik gewoonlijk was ik aan het twitteren de avond voor de grote dag. Zo, had ik ook een gesprek met mijn trouwe volgster @ikbenirisniet (aka schattig konijnen-meisje). We hebben het altijd over koetjes & kalfjes, haar konijnen, mijn turquoise-fetisj, haar vagina weetjes en mijn penis-feitjes, haar plannen voor een ‘Anne’s-haar-is-mooi Hyve’ en mijn Iris-is-mooi-zelfs-met-bruin-ontsmettings-middel-over-haar-face kreten, elke dag is er wel iets waar we heerlijk over kunnen mekkeren en miepen.
Maar uiteraard ging het deze avond over mijn allesbepalende assessment, waar ik alles behalve goesting in had. Iris stelde me gerust, het kwam wel goed. Daar ging zij persoonlijk voor zorgen. Toen wist ik uiteraard nog niet over welke rituelen deze Iris beschikte.
De dag was aangebroken, ik had mijn assessment. En warempel, het liep voorspoedig en ik haalde een dikke voldoende. Toen ik vervolgens thuis kwam las ik op Twitter dat zij, die Iris niet is, voor mij een post-it had gemaakt in de tijd dat ik mijn assessment uitzat. Ik riep meteen, die wil ik hebben! En ook al is ze Iris niet, ze is wel leuk en doet dat gewoon. Nadat de post-it heel Overijssel was doorgereisd (als we de verhalen moeten geloven) belandde hij uiteindelijk in een feloranje TNT-bus. Dit moment is ook vastgelegd en op twitter verschenen. Ik wist toen, hij komt eraan.
Vervolgens was ik twee weken niet in mijn geliefde in Maastricht, en heb daarom vanavond pas op 13 juli de post-it kunnen aanschouwen. Ik leegde mijn postvakje en zocht tussen alle kranten naar een envelopje, en daar was ‘ie. Een envelopje met in het turquoise (vast onbewust update: ze heeft het nog bewust gedaan ook, wat leuk!) mijn adres gekrabbeld, en in het hoekje een fotootje van onze koningin die men voor 0,44 eurocent mag opplakken. Ik draaide hem om en er stond links in het hoekje ‘afz. @ikbenirisniet’.
Niet lang nadat ik de envelop opende proestte ik het uit. Zij die Iris niet is, had de post-it op een legendarische kaart geplakt, die ik op dat moment alleen kon begrijpen. Iris is namelijk fan van mijn haar en de kaart luidde:
Vervolgens draaide ik de kaart om, en daar was de geniale post-it die mij mijn assessment heeft doorgeholpen. Vergezeld met nog wat meer turquoise gekriebel en een konijnen-sticker.
Dit is veruit de leukste kaart die ik gekregen heb in jaren! Lang leve twitter en zij die Iris niet is.
Leuke was ook, dat ik de kaart ontving op een major-badhair-day.
OH WAT LEUK!
Ik werd helemaal happy toen ik het las, ik ben blij dat de magische post-it veilig is aangekomen.
P.S. ik heb heel lang lopen zoeken naar een turquoise pen, het was heull bewust
Als je haar op die foto al slecht zat dan wil ik niet weten hoe mooi het is op een good hair day
. Ow en niet iris maar die achter het account is zeer tof dat ze je daadwerkelijk deze kaart stuurt 
.
Twitter sceptici eat your heart out!
Ik heb van @wateengedoe een verjaardagskalender gehad omdat ik sinds ik op mezelf woon aan de lopende band verjaardagen van familie vergeet…
Geweldig
Natuurlijk kende ik de magische post-it al 
Hahaha, briljant! En die malle mensen maar blijven roepen dat je “via twitter echt geen mensen ontmoet, laat staan vriendschappen opbouwt!” Nice!
Heel leuk!
Bwaah! Dit verhaal had ik nog niet gelezen.. ik neem mijn welgemeende, goedbedoelde woorden terug